الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً . « 1 » « روز قيامت روزى است كه روح و فرشتگان بطور صفوف منظّم در پيشگاه خداوند قيام مىكنند ، و كسى سخن نمىگويد مگر آن كسى كه خداوند رحمن به او اذن داده باشد ، و سخن به راستى بگويد . » زيرا كه با وحىِ روح ، علم به كتاب و ايمان پيدا مىشود ، و روح مقام و موجودى است أفضل از همهء ملائكه . وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ « 2 » « و همچنين اينطور است كه ما روحى را از امرمان به تو وحى كرديم ، كه قبل از اين وحى نميدانستى كه كتاب چيست ، و نميدانستى كه ايمان چيست ! » حكم و قضاوت اهل أعراف بر خاسران و مجرمان و آنانند كه در روز قيامت حكم به خسران و زيان كسانى مىكنند كه در جان و نفس‌هاى خود و اهلشان دچار خسران و زيان شده‌اند : وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ . « 3 » « ( و اى پيامبر ! ) مىبينى كه ستمكاران را بر آتش عرضه ميدارند ،

--> ( 1 ) آيه 38 ، از سورهء 78 : النّبأ ( 2 ) نيمهء اوّل از آيه 52 ، از سورهء 42 : الشّورى ( 3 ) قسمتى از آيه 45 ، از سورهء 42 : الشّورى